پنج شنبه , تیر ۸ ۱۳۹۶
آخرین خبرها

شپشک‎های مهم درختان پسته

شپشک‎ها به طور کلی نوعی از حشرات هستند که اغلب جنس نر در آن‎ ها قابلیت پرواز داشته و ماده‎ها روی قسمت‎هایی از درخت ساکن می‎شوند. شپشک‎های مهم درختان پسته دو نوع هستند.

۱-شپشک کنده‎ای (تنه‎ای) Melanaspis inopinatus Leonardi

این آفت به نام کنه در بین باغداران شایع است. روی تنه‎ها و شاخه‌های درخت مستقر می‎شود و از شیره گیاهی این اندام‎ها تغذیه می‎کند. این حشره زمستان را به صورت ماده بالغ در زیر سپر ضخیم خود می‎گذراند و اواخر زمستان درون شکم خود تخم می‎گذارد. اواخر فروردین تا اوایل اردیبهشت پوره‎ سن یک  از زیر سپر مادری خارج می‎شوند و برای مدتی سرگردان هستند تا روی شاخه و تنه مستقر شوند و سپر ترشح کنند.

این آفت بیشتر از طریق ایجاد ضعف در گیاه و کاهش کمیت و کیفیت محصول و عدم رشد کافی تنه و سرشاخه‎ها خسارت می‎زند و باعث ضعف درخت، پوک شدن و خندان نشدن پسته‏ ها و در تراکم بالا سبب خشکیدگی سرشاخه‏ ها و هم‎ چنین تراوش بزاق حشره به داخل بافت گیاه سبب پدیدار شدن نشانه‏ های توکسیکوژنیک  روی شاخه‏ های درختان می‏شود.

مناسبترین زمان مبارزه، اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت ( در شرایط آب و هوایی استان کرمان) و همزمان با خروج ۷۰ درصد پوره‌های سن یک می‌باشد (پوره سن یک حساس‎ترین مرحله زندگی آفت است)

در قدیم کشاورزان از سم گبوتکس علیه شپشک و پروانه چوبخوار استفاده می‎کردند که به دلیل عوامل مخرب زیست محیطی این سم حذف شد.

باغداران محترم بایستی ابتدا از آلوده و زنده بودن این آفت در باغ خود اطمینان حاصل کنند؛ بدین منظور با کشیدن جسم سخت بر روی سپرها و به وجود آمدن حالت خونی پی به زنده بودن این آفت میبرند اما در صورتی که سپرها مثل خاکستر ریزش کنند یا روی آنها نقطه سیاه باشد نشان دهنده وجود سپرهای خالی شپشک می‎باشد.

۲-شپشک واوی Lepidosaphis pistacia

این آفت زمستان را به صورت حشره کامل زیر سپر می‎گذراند و اواخر زمستان در زیر سپر تخم‎ریزی می‎کند. پوره‎ها اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت از تخم خارج و روی سرشاخه‎ها، برگ، میوه و خوشه مستقر می‎شوند. شپشک واوی به ندرت روی تنه دیده می‎شود زیرا برخلاف شپشک‎های تنه‎ای نمی‎توانند روی تنه از شیره تغذیه کنند. خروج پوره ها به صورت تدریجی است و مبارزه با این آفت دقت بالایی را می‎طلبد.

این آفت به درختان ضعیف بیشتر حمله می‎کنند و در آلودگی شدید باعث باریک شدن سرشاخه‎ها، بدشکلی میوه و ضعف درخت می شوند و در زمان پوست‎گیری پسته (در صورتی که آلودگی در دانه‌ها باشد) دانه‎ها نارس مانده، پوسته قرمز رنگ می‎شود و به پوسته استخوانی می‎چسبد و در دستگاه پسته پوست‌کن، پوست نمی‎شوند.

مناسبترین زمان مبارزه، اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت می‎باشد. لازم به ذکر است شپشک تنه‎ای معمولاً نسبت به واوی کمی  با تأخیر بیرون می‎آید. زمانی که در باغ شپشک تنه‎ای و واوی همزمان وجود داشته باشد می‎توان چند روز صبر کرد تا پوره‎‌های شپشک تنه‎ای نیز بیرون بیایند و همراه با هم سم‎پاشی شوند. در صورت بالابودن جمعیت هریک از این شپشک‌ها، می‌توان حدود ۲ هفته بعد از سمپاشی نوبت اول، مجدداً سمپاشی را تکرار کرد.

این آفات در طبیعت دارای  پارازیتوییدهایی از خانواده Aphelinidae  ، Encyrtidae  ،شکارگرهای خانواده Coccinellidae  ، Cybocephalidae  ، کنه شکارگر و بالتوری می باشند.

روش‎های پیشگیری و مبارزه با شپشکها

۱-کود دهی، تقویت درخت، آبیاری و هرس (این آفت بیشتر روی درختان پیر و ناتوان وجود دارد)
۲-استفاده از سم دیازینون به میزان ۵/۱لیتر در هزار یا اتیون به میزان ۲ در هزار به همراه روغن ولک به میزان ۵ تا ۷ لیتر در هزار توصیه می‎شود. در صورت جمعیت کم آفت می‎توان از اتیون و در صورت آلودگی بالا می‌توان از دیازینون استفاده کرد

 

 

 

 

 

 

دعوت به همکاری

دیدگاهتان را بنویسید: